Sinds 1946

In de zaak van begrafenisondernemer Verdoodt is er vooraan een toonzooltje en achteraan een plaatsje waar twee lijken kunnen opgeboord worden op 'de blauwe steen.
Mijnheer Verdoodt runt zijn zaak met soms een beetje teveel werkernst. Zijn hulpje Fernand, die graag drinkt en ringt, zorgt voor de vrolijke (!} noot in het dodenkwartier.
Als er in de buurt een zwaar ongeval gebeurt, met twee doden tot gevolg, worden deze opgeboord in het dodenhuisje van Verdoodt. Een wetsdokter komt de dood vaststellen. Deze man, die ook graag zingt en ze(ft optreedt in de plaatselijke taverne, is een kameraad van Fernand.
Maar wanneer de zielen het van het lichaam overnemen en doden kunnen horen wat hun familieleden vertellen is het, voor sommigen althans, lachen geblazen. Anderen komen voor spijtige verrassingen te staan!
Roger, de eerste dode, is van eenvoudige komaf. Zijn echtgenote en zijn dochter laten duidelijk zien dot zijn dood hen niet rookt. Eleonore, de tweede dode, komt uit een welstellend milieu moor haar echtgenoot is blijkbaar om de centen met haar getrouwd. Als dan blijkt dat beide families ergens een vriendschappelijke band hebben, heeft dit een aantal zeer onverwachte wendingen tot gevolg.